مَنْصُورٌ
Root: نصر
Full Definition
مَنْصُورٌ
[Aided or assisted, especially against an enemy, &c.].
2 أَرْضٌ مَنْصُورَةٌ Land watered by rain; rained upon.
2 أَرْضٌ مَنْصُورَةٌ