إِفْتَخَرَ
Root: فخر
Form: 8
Full Definition
إِفْتَخَرَVIII
see 1, first sentence.
2 [Hence,] افتخرت زَوَاخِرُهُ [Its herbs] became tall.
2 [Hence,] افتخرت زَوَاخِرُهُ