مَسْفُوعٌ
Root: سفع
Full Definition
مَسْفُوعٌ
A man smitten by an evil eye.
2 مَسْفُوعُ العَيْنِ A man whose eye is sunk, or depressed, in his head.
3 [See also مَشْفُوعٌ.]
2 مَسْفُوعُ العَيْنِ A man whose eye is sunk, or depressed, in his head.
3 [See also مَشْفُوعٌ.]