صُبَاحٌ
Root: صبح
Full Definition
صُبَاحٌ
The شُعلَة [or lighted wick] of a
قِنْدِيل [or lamp]. [See also مِصْبَاحٌ.]
def.2 And I. q. صَبِيحٌ, q. v.
def.2 And I. q. صَبِيحٌ, q. v.